Bijna de helft van de leidinggevenden overweegt een stap terug

Het onderzoek van Bright Plus en Flourish toont aan dat de Belgische bediende steeds minder gelooft in het traditionele, lineaire carrièrepad waarbij je telkens moet doorgroeien om succesvol te zijn. Twee op de drie (66%) stellen expliciet dat een succesvolle carrière niet noodzakelijk betekent dat je continu moet doorgroeien naar boven. Dat sentiment leeft sterk over het hele land, maar is wel meer aanwezig in Vlaanderen (71%) dan in Wallonië (58%).

"Job bouncing wordt door een grote groep niet langer gezien als een stap achteruit, maar als een strategische zijstap om meer ademruimte te creëren,” zegt Linda Cappelle, CEO van Bright Plus. “Dat getuigt niet van een gebrek aan ambitie, maar het toont aan dat mensen hun job willen laten meebewegen met hun levensfase. De carrièreladder is geen onafgebroken sprint naar de top meer, maar wordt een klimrek waarop je in verschillende richtingen kan bewegen.”

Als de manager liever weer medewerker wordt

De wens om professioneel terug te schakelen naar een rol met minder verantwoordelijkheden, leeft het sterkst bij specifiek bepaalde groepen:

• Leidinggevenden: 46% overweegt een stap terug, dubbel zoveel als niet-leidinggevenden (23%).

• Mannen: 38% denkt erover na om de carrièreladder af te dalen, ten opzichte van 23% bij vrouwen.

• Dertigers en veertigers: 37% van de 30-45-jarigen overweegt een job met minder verantwoordelijkheden op te nemen. Slechts een op de vier (25%) van de 45+’ers en 30% van de jongeren (30 jaar of jonger) denken hetzelfde daarover.

• Ouders: Bij bedienden met inwonende kinderen (34%) is het aandeel significant hoger dan degene zonder inwonende kinderen (26%).

Werk je omdat je moet? Dan wil je sneller een stap terug

De wens om een stap terug te zetten, hangt heel sterk samen met hoe we gemotiveerd zijn voor ons werk. Wanneer we vooral werken vanuit externe of interne druk, willen we sneller een stap terug zetten.

“Recent onderzoek binnen de motivatiewetenschap bekijkt heel specifiek waar onze motivatie vandaan komt,” legt Hermina Van Coillie, motivatie-experte en zaakvoerder bij Flourish, uit “Onze motivatie kan van hoge kwaliteit zijn: dan doe je je werk omdat je het zinvol, leuk of interessant vindt en er veel energie van krijgt. Als je werkt omdat je verwachtingen van anderen inlost of jezelf onder druk zet, dan heb je motivatie van een lage kwaliteit. Uit de data blijkt nu dat net die motivatie van lage kwaliteit sterk samenhangt met de wens om een stap terug te zetten.”

De cijfers uit het onderzoek bevestigen dat patroon op het vlak van werkdruk, stress, zelfvertrouwen en zingeving.

• Stress en druk doen ons een stap terugzetten: 60% van de Belgische bedienden die te veel stress krijgen van hun job, wil een stap terugzetten. Meer dan de helft (54%) van zij die veel externe druk voelen (het moeten inlossen van verwachtingen, deadlines en targets) overweegt een stap terug, ten opzichte van slechts 17% bij degenen die geen externe druk voelen. Bijna de helft (44%) van zij die zichzelf druk opleggen (interne druk) wil een stap terug, tegenover 16% bij wie geen interne druk ervaart.

• We haken af als werk geen betekenis heeft: Van de respondenten die hun werk als zinloos ervaren en niet weten waarom ze het nog doen, overweegt 70% een stap terug te zetten. Dat percentage ligt op amper 14% bij wie z’n werk wel zinvol vindt.

• Gebrek aan zelfvertrouwen speelt een rol: Bijna de helft (49%) van wie zich onzeker voelt over hun capaciteiten op het werk, overweegt een stap terug (tegenover 20% bij wie zich wél zeker voelt).

“Het hoeft niet te verbazen dat stress en werkdruk belangrijke factoren zijn om te kiezen voor ‘job bouncing’,” verduidelijkt Linda Cappelle. “Een betere balans tussen werk en privé en meer vrije tijd werden ook het meest aangeduid om die carrièreswitch te maken. We merken dat de huidige ratrace veel eist van ons. We willen een goede werknemer zijn, maar ook een aanwezige ouder, een fijne zoon of dochter en een betrouwbare vriend.”

Vooral de financiële gevolgen houden mensen tegen om een stap terug te zetten

De groep werknemers die niet overweegt om een stap terug te zetten, heeft daar duidelijke redenen voor. Voor 41% is het financieel niet haalbaar. Daarnaast geeft een op de vier (27%) aan dat hun werkgever geen alternatieve, horizontale carrièrepaden aanbiedt. Het oordeel van de omgeving (5%) of collega’s (4%) speelt quasi geen rol in de overweging. Ook van de status die hoort bij een job ligt maar een op de tien (11%) wakker.

“Voor veel mensen is een stap terug een noodzakelijke manier om overbelasting te voorkomen,” zegt Hermina Van Coillie. “Toch blijft een grote groep vastzitten omdat organisaties focussen op de traditionele route: omhoog of weg. Maar niet elke sterke medewerker wil of moet een leidinggevende worden, en niet elke waardevolle loopbaan hoeft recht omhoog te gaan. Het is slimmer om net meer ruimte te laten voor job bouncing, waarin werknemers makkelijker zijstappen kunnen maken of zich specialiseren.”